Bu hafta sonu Yılmaz Özdil' in "M. Kemal" kitabını alıp kısa süre içinde okuduğum.
Kitap oldukça akıcı bir dilde yazılmış, içerik olarak zengin, güzel bir kitaptı.
Atatürk' ü tüm yönleriyle anlatan, ilerici bakış açısı, değişimlere olan uyumu konusunda kendine hayran bırakan anektotlar içeriyordu.
Son üç, beş yıl içinde tarzım çok değişti.
Önceden hoşuma giden her şeyi sevdiğim, bildiğim insanlarla paylaşmam gerektiğini düşünür, "Bak ben bunu fark ettim sizde deneyin hoşunuza gider" tarzındaki davranışımı bıraktım.
Herkesin değer yargısı, farkındalığı farklı.
Bu aralar, bilgilerin ihtiyaç duyulduğunda daha değerli, anlamlı ve öğretici olduğuna inanıyorum.
Birkaç gündür bu kitabı okuyun diye tavsiye etsem mi? etmesem mi? diye düşünürken bugün Sözcü Gazetesinde şu haberi okuyunca çok üzüldüm.
Türkiye'nin kurucusunun vasiyetnamesini hiçe sayarak mirasına el koyacak kadar derin bir kriz açmazında olduğunu hiç sanmıyorum.
Sonra Atatürk' ün her satırında biriktirdiği, devlet parasının bir kuruşuna dahi el sürmeden kendi maaşı ile yaptıklarını aklıma gelince üzüldüm.
Keşke kendini bu derece sıkacağına, Türkiye' yi ben kurdum deyip rahat bir hayat yaşayıp, çatır çatır para harcasaydı dedim içimden...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder